Trots als een pauw!

Wandeling
Ik wandelde vandaag in mijn lunchpauze een rondje door de stad. Even lekker naar buiten met een heerlijke cappuccino! Mijn aandacht werd getrokken door een pauw (een opgezette) in één van de etalages.

Pauwen
Pauwen hebben iets magisch. Vind ik. Ze kunnen rustig, alsof in gedachten, rondscharrelen. Om vervolgens echt te gaan staan. In al hun kracht. Vol trots. Om daarmee de ander te imponeren met al hun schoonheid. Het lijkt dan net alsof je aangestaard wordt door tientallen ogen tegelijk. Indrukwekkend!

Symbool
De pauw staat voor mij ook symbool voor jezelf. Jij bent de kop van de pauw. Uniek en eigen. De ogen achter je zijn je (biologische) ouders, je grootouders, je overgrootouders en vele generaties daarvoor. Een enorme, indrukwekkende waaier van ouders en voorouders staat achter je. Zij allemaal hebben ervoor gezorgd dat jij er bent.

Ouders
Stel je maar eens voor dat jij die pauw bent. En op een afstand die passend is, staat achter je rechterschouder je vader. Hij is er gewoon. Ongeacht hoe jullie relatie ook is of is geweest. En op een afstand die passend is, staat achter je linkerschouder je moeder. Zij is er gewoon. Ongeacht hoe jullie relatie ook is of is geweest.

Voorouders
En stel je nu eens voor dat achter je vader zijn ouders staan, met daarachter zijn grootouders, overgrootouders enz. En stel je nu eens voor dat achter je moeder haar ouders staan, met daarachter haar grootouders enz. Allen die voor jou zijn gekomen horen erbij en staan achter je. Iedere voorouder op zijn of haar eigen plek. Ervaar hoe het is om zoveel voorouders achter je te hebben.

Ze zijn er gewoon. Ongeacht alle gebeurtenissen. Ongeacht hoe jouw relatie met je ouders en voorouders is of is geweest. Je ouders en voorouders tezamen vormen de indrukwekkende ‘ogen’-waaier van de pauw.

Kracht
Deze ‘ogen’ zijn er dus gewoon. Ongeacht hoe ze naar jou ‘kijken’, ‘keken’ of juist niet ‘keken’. Ongeacht jouw oordeel hierover.

Het gaat erom te erkennen. Erkennen is het aan jezelf toegeven dat de werkelijkheid is zoals die is. Erkennen dat je ouders zijn zoals ze zijn, of waren zoals ze waren. Dat betekent ermee stoppen om dat te willen veranderen. Om bij je ouders te laten wat van hen is. En je eigen plek in te nemen. Dat geeft kracht. Kracht om je eigen leven te leiden. Trots als een pauw. Wetende dat de levenskracht van alle ‘ogen’ achter je ervoor gezorgd heeft dat jij hier nu bent.

 

 

foto: Gary Ullah, via Flickr.com

Kloeze & Coaching